غزل شمارهٔ ۲۷۳ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر دل‌تنگی و آرزوهای شاعر نسبت به عشق و وصالی است که به آن دست نیافته است. شاعر به سختی و دردهای ناشی از دوری و جدایی اشاره می‌کند و ای کاش‌ها و حسرت‌هایش را بیان می‌کند. او از زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از اینکه چقدر دلش را ربوده، یاد می‌کند. در این راه، او امید دارد تا به وصال معشوق برسد اما در عین حال از بددختی و کمبودهای موجود در زندگی‌اش شکایت دارد. او به نوعی در جستجوی آرامش و درمان برای دردهایش است، ولی این آرزوها و خواسته‌ها همچنان بر دلش سنگینی می‌کند.