غزل شمارهٔ ۹۴ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از عشق و فراق سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره می‌کند که کسی که از غم عشق تو دور بماند، خوشبخت نیست و همه‌جا بی‌هدفی را دنبال می‌کند. همچنین بیان می‌کند که تنها کسی که محبت تو را درک کند، به تو نزدیک می‌شود و هیچ راهی جز عشق تو نمی‌شناسد. عاشق برای کسی که محبوبش است، جانش را فدای او می‌کند و به خاطر عشق، حتی جانش را به موهای محبوبش تقدیم می‌کند. شاعر از درد فراق می‌گوید و از محبوب می‌خواهد که بویی بفرستد تا دل عاشقان همچنان زنده بماند و در انتها نگران حال دلی است که بدون عشق محبوبش نمی‌تواند زندگی کند.