رباعی شمارهٔ ۱۰۷ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یارب، به تو در گریختم بپذیرم
در سایهٔ لطف لایزالی گیرم
کس را گذر از جادهٔ تقدیر تو نیست
تقدیر تو کرده‌ای، تو کن تدبیرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر دعا و استغاثه به خداوند است. شاعر از خدا می‌خواهد که او را بپذیرد و در سایه لطف بی‌پایان خود قرارش دهد. او به سرنوشت و تقدیر اشاره می‌کند و بر این باور است که هیچ‌کس نمی‌تواند از آن عبور کند، و از خدا می‌خواهد که سرنوشتش را با تدبیر خود به خوب تغییر دهد.