رباعی شمارهٔ ۱۰۹ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بگذار، اگر چه رندم و اوباشم
تا خاک سر کوی تو بر سر پاشم
بگذار، که بگذرم به کویت نفسی
در عمر مگر یک نفسی خوش باشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر بیان می‌کند که اگرچه ممکن است به نظر بی‌خود و نافرمان برسد، اما برای رسیدن به عشق و دیدن معشوقش هر تلاشی می‌کند. او آماده است که حتی برای یک لحظه هم که شده، در کنار معشوق باشد و از زندگی لذت ببرد.