نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۱ عراقی

عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت

با باد صبا حکایتی گفت و بریخت

بد عهدی عمر بین، که گل ده روزه

سر بر زد و غنچه گشت و بشکفت و بریخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گل صبح به خاطر وزش باد ناراحت می‌شود و از آن شکایت می‌کند. عمر کوتاه گل را به چالش می‌کشد، چرا که تنها ده روز از عمرش گذشته و در این مدت جوانه زده، شکفته و حالا از بین رفته است. این شعر به بررسی زودگذری زندگی و زیبایی می‌پردازد.