رباعی شمارهٔ ۱۱ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت
با باد صبا حکایتی گفت و بریخت
بد عهدی عمر بین، که گل ده روزه
سر بر زد و غنچه گشت و بشکفت و بریخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گل صبح به خاطر وزش باد ناراحت میشود و از آن شکایت میکند. عمر کوتاه گل را به چالش میکشد، چرا که تنها ده روز از عمرش گذشته و در این مدت جوانه زده، شکفته و حالا از بین رفته است. این شعر به بررسی زودگذری زندگی و زیبایی میپردازد.