رباعی شمارهٔ ۴ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دوست، فتاد با تو حالی دل را
مگذار ز لطف خویش خالی دل را
زیبد به جمال خود بیارایی دل
زیرا که تو بس لایق حالی دل را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اشعار به بیان احساسات عاطفی و محبت به معشوق پرداخته است. شاعر از دوست خواسته که او را فراموش نکند و دلش را از محبت خالی نگذارد. شاعر بر این باور است که زیبایی معشوق می‌تواند دل را خوشحالی بخشد و او را لایق این حالت عاطفی می‌داند.