رباعی شمارهٔ ۱۱۲ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از محبوب خود یاد می‌کند و می‌گوید که نام و آوازه‌ی نیکوی او را از همه‌جا می‌شنود. همچنین به غم و دل‌تنگی‌اش اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که نتوانسته چهره محبوبش را ببیند، اما همواره نام او را از دیگران می‌شنود.