رباعی شمارهٔ ۱۱۵ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به دعوت به شادی و جشن گرفتن اشاره می‌کند. او بر این باور است که زمان آن فرا رسیده که بر لاله‌ها و گل‌ها سرور و شادمانی بزنیم و به جای پرداختن به درس و مدرسه، به می‌گوییم و لذت ببریم. به عبارتی، شاعر خواستار فراموش کردن مسائل جدی و ورود به حالتی شاد و پرجنب و جوش است.