رباعی شمارهٔ ۱۲۰ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا چند مرا به دست هجران دادن؟
آخر همه عمر عشوه نتوان دادن
رخ باز نمای، تا روان جان بدهم
در پیش رخ تو میتوان جان دادن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این چند بیت از دلتنگی و دوری عاشقانه سخن میگوید و درخواست میکند که معشوقهاش خود را نشان دهد. او به این نکته اشاره میکند که تحمل دوری معشوق برای او دشوار است و میخواهد در حضور او جان دهد، زیرا زندگی بدون دیدن او برایش ممکن نیست.