رباعی شمارهٔ ۱۱۹ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر شب به سر کوی تو آیم به فغان
باشد که کنی درد دلم را درمان
گر بر در تو بار نیابم، باری
از پیش سگان کوی خویشم، بمران
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر هر شب در کنار کوی محبوبش می‌رود و از دل دردناکش شکایت می‌کند. او امیدوار است که محبوبش دردش را درمان کند. اگر نتواند به محبوبش مراجعه کند، احساس می‌کند که بهتر است در کنار سگان کوی او بمیرد.