رباعی شمارهٔ ۱۳۵ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنم که توام ز خاک برداشته‌ای
نقشم به مراد خویش بنگاشته‌ای
کارم به مراد خود چو نگذاشته‌ای
می‌رویم از آن‌سان که توام کاشته‌ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ارتباط عمیق بین معشوق و عاشق می‌پردازد. شاعر از این می‌گوید که معشوق او را از خاک (عالم مادی) برمی‌دارد و به او شکلی دلخواه می‌دهد. اما در عین حال، عشق و زندگی او تحت تأثیر اراده و خواسته‌های معشوق قرار دارد و او به هر سمتی که معشوق بخواهد، پیش می‌رود. در واقع، سرنوشت و مسیر زندگی‌اش به دست معشوق رقم خورده است.