رباعی شمارهٔ ۱۳۸ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به عشقی فوق‌العاده و پرشور اشاره دارد که شبیه به عشق لولی و گدای است. در آن، شخصی تمام دارایی‌ها و منزلت خود را فدای عشق کرده و با داشتن تمامی مشکلات، به خاطر محبوبش از همه چیز گذشته است. عشق او به حدی عمیق است که جانش را نیز به خاطر محبوب باخته و از دو خانه‌اش یعنی زندگی مادی و معنوی، یکی را رها کرده است.