رباعی شمارهٔ ۱۳۷ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پیری بدر آمد ز خرابات فنای
در گوش دلم گفت که: ای شیفته رای
گر می‌طلبی بقای جاوید مباش
بی‌بادهٔ روشن اندرین تیره‌سرای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعری سخن می‌گوید که پیری از خرابات (محل‌های خوشگذرانی) بیرون آمده و در دلش رازی را می‌شنود. او به شیفتهٔ خود توصیه می‌کند که اگر به دنبال بقا و جاویدان بودن است، نباید در این دنیای تاریک به شوق باده و خوشی‌ها غفلت کند.