رباعی شمارهٔ ۱۴۸ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از تاثیر عمیق غم بر زندگی‌اش صحبت می‌کند. او می‌گوید که آتش غم چندین روح را می‌سوزاند و نیز چشم‌زخم معشوق چند جان را می‌گیرد. شاعر به نوعی با حسی ناامیدی می‌گوید که چه راهی دارد که غم را نچشد، چون تنها چیزی که از محبوبش به جای مانده تنها درد و غم است.