رباعی شمارهٔ ۱۹ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هرگز بت من روی به کس ننموده است
این گفت و مگوی مردمان بیهوده است
آن کس که تو را به راستی بستوده است
او نیز حکایت از کسی بشنوده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این معناست که هیچ کس به طور واقعی و بدون قید و شرط، به کسی پرستش نمی‌کند. این صحبت‌ها و گفتگوهای مردم درباره پرستش یا ستایش بی‌معنا و بی‌فایده هستند. حتی اگر کسی تو را واقعاً ستایش کند، او هم از دیگری شنیده و الهام گرفته است. به طور کلی، این اشعار به وابستگی‌ها و تاثیرات متقابل در ستایش و پرستش اشاره دارند.