رباعی شمارهٔ ۱۲ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت
وز دیده بسی خون دل ساده بریخت
بس زاهد خرقه پوش سجاده نشین
کز عشق تو می بر سر سجاده بریخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به تأثیر عمیق عشق معشوق اشاره می‌کند. عشق او باعث شده است که باده‌نوشان (ساقیان) به عشق او بیفتند و اشک‌های دل زاهدان نیز بر روی سجاده بریزد. به طور کلی، عشق معشوق موجب شور و شوقی فراوان در دل مردم می‌شود، حتی کسانی که ظاهراً زاهد و بی‌عشق هستند.