رباعی شمارهٔ ۲۱ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل رفت بر کسی که بی‌ماش خوش است
غم خوش نبود، ولیک غمهاش خوش است
جان می‌طلبد، نمی‌دهم روزی چند
جان را محلی نیست، تقاضاش خوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات احساسات عاشقانه و عاطفی را به تصویر می‌کشند. شاعر از دل‌باختگی و علاقه به کسی صحبت می‌کند که حتی بدون دارایی و مادیات، خوشحال زندگی می‌کند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه غم و اندوه وجود دارد، اما اندوهی که به خاطر آن عشق است، خوشایند است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که در طلب عشق و جان خود است، اما نمی‌تواند به راحتی آن را به دست آورد، به‌طوری‌که در این تقاضا نوعی زیبایی و شگفتی وجود دارد.