رباعی شمارهٔ ۱۸ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در دام غمت دلم زبون افتاده است
دریاب، که خسته بی‌سکون افتاده است
شاید که بپرسی و دلم شاد کنی
چون می‌دانی که بی تو چون افتاده است؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از غم و درد دل خود می‌گوید و درخواست می‌کند که محبوبش به فریادش برسد. دل او به خاطر دوری از محبوبش بی‌قرار و خسته است و امید دارد که با پرسش و توجه محبوبش، حالش بهتر شود.