رباعی شمارهٔ ۵۹ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مسکین دل من! که بی‌سرانجام بماند
در بزم طرب بی می و بی‌جام بماند
در آرزوی یار بسی سودا پخت
سوداش بپخت و آرزو خام بماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و رنج دل خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که دلش بی‌هدف و بی‌سرانجام مانده و در جشن و شادی دیگران، بدون شراب و جام حضور دارد. او برای رسیدن به معشوق خود آرزوها و خیالات زیادی داشته، اما در نهایت آن آرزوها بی‌ثمر مانده و همچنان خام باقی مانده‌اند.