رباعی شمارهٔ ۷۳ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حاشا! که دل از خاک درت دور شود
یا جان ز سر کوی تو مهجور شود
این دیدهٔ تاریک من آخر روزی
از خاک قدم‌های تو پر نور شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوقش است. شاعر تأکید می‌کند که هرگز دلش از خاک درگاه معشوق دور نخواهد شد و عشقش به او همیشه پایدار خواهد ماند. همچنین امیدوار است که در نهایت، چشم‌هایش که اکنون تاریک و ناتوان‌اند، از نور قدم‌های معشوق روشن و پر نور شوند.