رباعی شمارهٔ ۷۵ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای از کرمت مصلح و مفسد به امید
وز رحمت تو به بندگان داده نوید
شد موی سفید و من رها کرده نیم
در نامهٔ خود بجای یک موی سفید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به امید و رحمت الهی اشاره دارد و نشان می‌دهد که تا چه حد انسان‌ها به کرم و رحمت خداوند وابسته هستند. شاعر در آن بیان می‌کند که با وجود پیری و سفیدی موی خود، همچنان امید به رحمت و بخشش الهی دارد و در زندگی خود به جای یک موی سفید، به نعمت‌ها و رحمت‌هایی که خداوند به بندگانش عطا کرده، نگاه می‌کند.