رباعی شمارهٔ ۷۸ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر
ناکرده دمی بر در دلدار گذر
جانا، بنشین و ماتم خود می‌دار
کان رفت که آید ز تو کاری دیگر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس تنهایی و فقدان یار اشاره دارد. شاعر از محبوبش می‌خواهد که در کنار او بنشیند و به غم و حسرت خود بپردازد، زیرا زمانی که یار در کنار او نبوده است، نتوانسته از زندگی و عشق بهره‌برداری کند. شاعر به یادآوری می‌پردازد که گذشته گذشته و اکنون باید به فکر آینده و کارهای جدید باشد.