رباعی شمارهٔ ۷۷ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عالم ز لباس شادیم عریان دید
با دیدهٔ گریان و دل بریان دید
هر شام، که بگذشت مرا غمگین یافت
هر صبح، که خندید مرا گریان دید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که در حالی که ظاهری شاد دارد و لباس شاد به تن کرده، در درون خود احساس عریانی و خالی بودن می‌کند. او با چشمانی پر از اشک و دلی شکسته توصیف می‌شود. هر شب که می‌گذرد، او را غمگین می‌یابد و هر صبح که احساس شادی می‌کند، در واقع در درونش درد و اندوهی وجود دارد.