رباعی شمارهٔ ۸۹ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آمد به سر کوی تو مسکین درویش
با چشم پرآب و با دل پارهٔ ریش
بگذار که در پای تو اندازد سر
کو بی‌رخ خوب تو ندارد سر خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعر به حالتی از عشق و دلدادگی اشاره دارد. درویش مسکینی که با چشمانی اشک‌آلود و دلی شکسته به سر کوی معشوق می‌آید. او آماده است تا سر خود را به پای محبوبش بیندازد، زیرا بدون چهره زیبای او احساس بی‌هویتی می‌کند. این شعر نشان‌دهنده عمق عشق و فدای‌کردن خود به خاطر معشوق است.