رباعی شمارهٔ ۹۱ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حاشا! که کند دل به دگر جا منزل
او را ز رخ که گردد از عشق خجل
گردیده به کس در نگرد عیبی نیست
کو شاهد دیده است و او شاهد دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیتها اظهار میکند که دلش هیچ گاه نمیتواند به جای دیگری آرام بگیرد و دلش تنها به محبوب خود وابسته است. او با اشاره به زیبایی محبوب، تأکید میکند که هیچ عیبی در دیگران نمیبیند، زیرا دلش تنها به عشق و زیبایی محبوبش توجه دارد.