رباعی شمارهٔ ۹۲ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خاک سر کوی آن بت مشکین خال
می‌بوسیدم شبی به امید وصال
پنهان ز رقیب آمد و در گوشم گفت:
می‌خور غم ما و خاک بر لب میمال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساس عاشقانه‌اش نسبت به معشوق سخن می‌گوید. او شبانه به خاک سر کوی معشوقی با خال مشکین می‌رسد و این خاک را می‌بوسد به امید اینکه به معشوق خود برسد. همچنین، ناگهان صدایی در گوشش می‌گوید که باید غم عشق را فراموش کند و بر لب‌هایش خاک بمالد، اشاره به رنج و فراق عشق دارد.