رباعی شمارهٔ ۹۴ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای جان و جهان، تو را ز جان می‌طلبم
سرگشته تو را گرد جهان می‌طلبم
تو در دل من نشسته‌ای فارغ و من
از تو ز جهانیان نشان می‌طلبم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر عشق و وجود محبوب را در دل خود جستجو می‌کند و از او می‌خواهد که در تمام جهان، تنها او را بیابد. با این حال، خود شاعر از جستجوی محبوب در دنیا ناتوان است و تنها خواسته‌اش نشان و نشانی از اوست.