رباعی شمارهٔ ۹۶ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای یار رخ تو کرده هر دم شادم
یک دم رخ تو نمی‌رود از یادم
با یاد تو، ای دوست، همی بودم خوش
زاندم که ز نزدیک تو دور افتادم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از شادی و خوشی‌ای که به خاطر یاد محبوبش تجربه می‌کند صحبت می‌کند. او می‌گوید که تصویر محبوبش همیشه در ذهنش حاضر است و هرگز از خاطرش دور نمی‌شود. حتی زمانی که از محبوبش دور است، یاد او باعث شادمانی‌اش می‌شود.