لمعۀ هشتم عراقی
عراقی / لمعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
بخش 1
محبوب یادرآینۀ صورت روی نماید، یا در آینۀ معنی، یا ورای صورت و معنی. اگر جمال بر نظر محب در کسوت صورت جلوه دهد، محب از شهود لذت تواند یافت و از ملاحظه قوت تواند گرفت. اینجا سر: رأیت ربی فی احسن صورة با او گوید: فاینما تولوا فثم وجه الله، چه معنی دارد؟ و معنی: الله نور السموات والارض باوی در میان نهد که عاشق چرا گوید:
یاری دارم که جسم و جان صورت اوست
چه جسم و چه جان؟ جمله جهان صورت اوست
هر صورت خوب و معنی پاکیزه
کاندر نظر من آید آن صورت اوست
اگر جلال او از درون پردۀ معنی در عالم ارواح تاختن آرد، محب را از خود چنان بستاند که از اونه رسم ماند و نه اسم، اینجا محب نه لذت شهود یابد و نه ذوق وجود. اینجا فنای:من لم یکن و بقای: من لم یزل، باوی روی نماید که:
چگونه باشد؛و اگر محبوب حجاب صورت و معنی از پیش جمال و جلال برافکند، سطوت ذات اینجا با محب همه این گوید:
شعر
محب رخت بر بندد که: اذا جاء نهرالله بطل نهر عیسی.
پشه پیش سلیمان از باد بفریاد آمد، فرمود که: خصم خود را حاضر کند، گفت: اگر مرا طاقت مقاومت او بودی بفریاد نیامدمی.
بیت
بخش 2
ظهرت لمن ابقیت بعد فنائه
فکان بلاکون لانک کنته
بخش 3
در شهر بگوی یا تو باشی یا من
کاشفته بود کار ولایت بدو تن
بخش 4
در کدام آینه درآید او؟
خلق را روی کی نماید او؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاعر به زیبایی و عشق میپردازد و بیان میکند که محبوب، چه در صورت و چه در معنی، در نظر عاشق القا شگفتی و لذت میکند. اگر جمال محبوب به صورت جلوه کند، عاشق میتواند از آن لذت ببرد و از قوت آن بهرهمند شود. در عین حال، هنگامی که این جمال از حجاب معانی فراتر رود و در عوالم روحانی بروز کند، محب از خود بیخود میشود و دیگر خبری از هویت فردی او نیست. شاعر به این نکته اشاره میکند که محبوب در حقیقت، همه چیز است و برترین زیباییها را در دل عاشق بروز میدهد. در نهایت، شعر به تأمل در کمال و وجود خداوند و صفات او میپردازد که میتواند همزمان جلال و جمال را به تصویر بکشد.