بخش ۵ - غزل عراقی
عراقی / فصل دهم / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
دل دیوانه باز بر در عشق
به دمی درکشید ساغر عشق
باز جانم به مهر دربند است
مهره گرد آمده به ششدر عشق
کرد بازم مشام جان خوشبو
نکهتی از بخور مجمر عشق
وه! که ناگه بسر برآید باز
دیگ سودای ما بر آذر عشق
نامهٔ دوست زیر پر دارد
در هوای دلم کبوتر عشق
حسن روی تو می‌رباید دل
ورنه دل را نبود خود سر عشق
گر عراقی بدی خریدارت
لایق وصل بود و در خور عشق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و شور و اشتیاق دل عاشق نسبت به عشق و معشوق اشاره دارد. شاعر از احساسات عمیقش صحبت می‌کند و به توصیف عشق و تأثیر آن بر روح و جانش می‌پردازد. او به تازگی عشق را احساس می‌کند و شوق وصال را در قلبش زنده می‌بیند. دلش به عشق مشغول است و در تلاش برای دستیابی به معشوق، از عطر و زیبایی‌های عشق لذت می‌برد. همچنین به یادگیری و شیدایی ناشی از عشق اشاره می‌کند و به زندگی و شور و حال ناشی از عشق اشاره‌ای شاعرانه دارد.