فصل ۱۶۰ عین‌القضات همدانی
عین‌القضات همدانی / لوایح / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دریُحِبُّهُم و یُحِّبونَهُ سه در یُحِبُّهُم و چهار در یُحِبُّونَهُ این را بدان سه ده بدیده بصیرت در این نقطه که برنون جمع است نظر و حقیقت وجود را ازوحدت خبر کن:
در نقطه اگر سر سخن می‌بینی
از حرف مقدس آنچه خواهی میگو
مهندسان سر این سخن در رقم و صفر باز یابند مثلا ۱ یکی بود بصفر ۱۰ شود ۲ دو بود بصفر ۲۰ گردد چون رقم محو کند صفر هیچ بودو چون صفر از یکی محو کنند از کثرت بوحدت بازآید و یکی شود چنانکه در هر رقم بواسطۀصفری معنئی پدید می‌آید که پیش از آن نبوده است در هر حرفی که منقّط است ارباب بصیرت را از نقطه معنی ظاهر میشود که بواسطۀ آن از حرف استغنا پدید می‌آید و این رمزی عجب است.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بررسی مفهوم وحدت و کثرت و ارتباط آنها با یکدیگر می‌پردازد. نویسنده از عدد و ریاضی برای توضیح این مفاهیم استفاده می‌کند. در واقع، اشاره دارد که عدد یک (۱) به تنهایی وجود دارد، اما با اضافه شدن صفر، مفهوم جدیدی به نام ده (۱۰) و همین‌طور برای دیگر اعداد ایجاد میشود. بنابراین صفر به عنوان نماد عدم و کثرت، باعث بوجود آمدن معنا و مفهوم جدیدی میشود. نویسنده به ارتباط معنوی بین این اعداد و نقاط مختلف اشاره می‌کند و می‌گوید که این رموز و نشانه‌ها نشان‌دهنده بصیرت و درک عمیق‌تر هستند. در نهایت، این متن به جستجوی حقیقت و درک عمیق در دنیای وجودی و معنوی اشاره دارد.