فصل ۳۳ عین‌القضات همدانی
عالم همراه عشق است تا ساحل دریای عظمت؛ اگر قدم پیش نهد غرق شود خبر که بیرون برد چون عشق غوص کند تا چون دُرّ مکنون در صدف شود از قعر بحر عظمت گوهر شب‌افروز مراد برآرد تا او در پرتو بارقه‌ی آن راه به خود باز یابد، به یقین آن گمان غلط است و این از نوادرات عشق است.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
عشق، مانند عالمی است که ما را به سمت عظمت هدایت می‌کند. اگر کسی در این راه قدم بگذارد، ممکن است غرق شود، اما عشق قادر است که او را از اعماق وجودش به جواهرات باارزشی راهنمایی کند. این مسیر، به شکلی خاص و تازه‌ای از عشق مرتبط است و نشان می‌دهد که برای پیدا کردن خود و دستیابی به مراد، باید در این دریا غوطه‌ور شد.