فصل ۹۲ عین‌القضات همدانی
آن بار که از راه صورت عاشقمیکشد حامل از راه معنی معشوقست وَحَمَلْناهُم...سراین معنی است، ایعزیز در حال مشاهده بقوت مشاهدۀ او هر بار که بر عاشق نهند بکشد و سر از زیر بار درنکشد زیرا که مست شراب مشاهده بود ودر مستی بار خلاف معهود توان کشید:
از دردکم آگاه بود مردم مست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، سخن از عشق و شیدایی است. نویسنده بیان می‌کند که عشق حقیقی از طریق معنا و شناخت معشوق ایجاد می‌شود. عاشق در لحظه مشاهده معشوق، به شدت تحت تاثیر قرار می‌گیرد و بار سنگین عشق را با وجود سختی‌ها به دوش می‌کشد، چرا که در مستی این عشق، قدرت تحمل و مقاومت بیشتری پیدا می‌کند. در نهایت، این احساس عمیق عشق و شیدایی، او را از درد و رنج دور نگه می‌دارد.