شمارهٔ ۲ فلکی شروانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، از غلبه فصل خزان بر بهار صحبت می‌شود. خسرو مهرگان علم را بر بلندای کوه‌ها برافراشته و زاغ سیاه که نماد دنیا و زمانه است، به نام او خطبه‌ای می‌خواند و در واقع به گونه‌ای از او تجلیل می‌کند. این تصویرسازی نشان‌دهنده تغییرات فصلی و تأثیر آنها بر زندگی و سلطنت خسرو است.