شمارهٔ ۴ - در توصیف باده فلکی شروانی
فلکی شروانی / قطعات / وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)
جز می صرف در جهان،چیست که از صروف او
رأی طرب قوی شود، رایت غم نگون بود
روح در او سبک شود، چونکه از آن گران خورد
عقل ازو قوی شود، گرچه روان زبون بود
سرخ مئی که طعم او، طبع ستم رسیده را
هم مدد طرب دهد، هم سبب سکون بود
جام نه اختریست هان، نور به خوی بد دهد
باده نه گوهریست کآن، در خور طبع دون بود
خاصه به یاد خسروی، کز اثر جلال او
بدعت کفر کم شود، دولت دین فزون بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تاثیر شگفت‌انگیز شراب (مستی) در زندگی انسان اشاره می‌کند. وی معتقد است که می‌تواند حالت غم و اندوه را تبدیل به شادی و طرب کند و روح آدمی را سبک و آزاد سازد. همچنین عقل را نیز تقویت می‌کند، هرچند که ممکن است در ابتدا به نظر بیاید که عقل به ضعف گراییده است. شاعر بر این باور است که شراب نه تنها خود شادی‌آور است، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز آرامش و سکون نیز باشد. در نهایت، با یادآوری جلال یک پادشاه، اشاره می‌کند که وجود او باعث تقویت دین و کاهش فساد می‌شود.