شمارهٔ ۷ - از قطعه ای فلکی شروانی
فلکی شروانی / قطعات / وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)
تا اثر جهان بود باد جهان به نام تو
تا گهر فلک بود، باد فلک غلام تو
مصلحت جهانیان هست دوام دولتت
باد ستون آسمان دولت بر دوام تو
کرد به نام تو خرد کل مرکبات را
از پی آن چو شش جهت شش عدد است نام تو
شعله آتش اجل باد فروغ تیغ تو
شربت آب زندگی باد مذاق جام تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به ستایش قدرت و عظمت وجودی معشوق و حاکم مطلق اشاره دارد. شاعر به نام و مقام پر افتخار معشوق تاکید می‌کند و بیان می‌کند که وجود او باعث بقای جهان و سایر عناصر آن است. هرچه در عالم وجود دارد، به نوعی به محبوب وابسته است و دوام دولت او را مصلحت جهانیان می‌داند. در این متن، نام و وجود معشوق به عنوان منبع انرژی و زندگی معرفی شده است.