شمارهٔ ۲۵ - در طور خواجه امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این غزل از حافظ به توصیف لذت‌ها و شادی‌های دنیوی و نوشیدن شراب می‌پردازد. شاعر از پیر مغان می‌خواهد تا او را از رازهای این خوشی‌ها آگاه کند و بهانه‌ها را کنار بگذارد. او در عین حال به شور و شوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که نوشیدن شراب او را از غم و جفای زمانه دور می‌کند. همچنین به دوستی و وصل با حقیقت زندگی اشاره دارد و به بی‌نهایت بودن زندگی جاودانه اشاره می‌کند. در پایان، شاعر خاطرنشان می‌کند که اگر کسی لایق بزم نیست، باید تنها بماند و به عشق و زیبایی‌ها بپردازد.