شمارهٔ ۸۱ - ایضا له امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ما را به جز گدایی میخانه کار چیست؟
کاری که قسمت ازلست اختیار چیست؟
چون بیوفاست غمکده دهر می بیار
بودن درین سرای دمی هوشیار چیست؟
آغاز کار دهر که دانست کان چه بود
تا کس کند قیاس که انجام کار چیست؟
در روزگار چون نرسد غیر تفرقه
بودن اسیر تفرقه روزگار چیست؟
نشکفت چون ز گلشن دوران گل مراد
بر گوی بلبل این همه افغان زار چیست؟
گفتی که باده از کف یارست مغتنم
اول بگو که باده چه چیزست و یار چیست؟
فانی منال از غم و بین کار اهل فقر
غیر از رضا به خواسته کردگار چیست؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ اندیشه‌های عمیق و فلسفی در مورد زندگی، درد و خوشی‌های آن است. شاعر به تامل در موضوعاتی چون سرنوشت، غفلت انسان‌ها و مسألهٔ وجود می‌پردازد. او از بی‌معنایی کارهای دنیاست و اینکه آیا زندگی تنها گدایی و طلبیدن است، سخن می‌گوید. او به سؤالاتی می‌پردازد از جمله: در این دنیا که پر از تفرقه است، چه فایده‌ای به وجود دارد؟ و اینکه میخانه و باده چه معنایی دارند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که تنها رضایت از خواست خداوند در زندگی ارزشمند است.