شمارهٔ ۱۵ امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
یا رب چه بناست اینکه باشد
بالای نهم فلک رواقش
گردون بهلال و بحر با چنگ
دو تا و کشند زیر طاقش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی‌های آسمان و آفرینش صحبت می‌کند. او به عشق و شگفتی‌هایی که در بالای آسمان وجود دارد اشاره می‌کند و به نوعی در پی درک معنا و هدف این زیبایی‌هاست. اشاره به فلک و دریای آرام نشان‌دهندهٔ عظمت و رازهای جهان است.