مقطعات — دیوان اشعار فارسی امیرعلیشیر نوایی

امیرعلیشیر نوایی / دیوان اشعار فارسی

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۲ — صحت ار خواهی مکن میل طعام
• شمارهٔ ۵ — درین منزلگه فانی شهان را
• شمارهٔ ۳ — هر که او راست گشت و روشن دل
• شمارهٔ ۴ — توکل هر که سازد پیشه خویش
• شمارهٔ ۱ — ز آشنایان آن قدر رنج و الم دیدم که نیست
• شمارهٔ ۱۱ — هست عاشق به نمودار چو خاک
• شمارهٔ ۱۳ — گر کسی یار موافق دارد ای دل باک نیست
• شمارهٔ ۱۰ — به نزد عقل ز حیوان کم است انسانی
• شمارهٔ ۹ — جوانمرد از کرم مفلس نگردد
• شمارهٔ ۱۲ — دشمنت گر حسود شد نیک است
• شمارهٔ ۷ — تتبع کردن فانی در اشعار
• شمارهٔ ۶ — هر کرا گفتی انیس و ساختی مأیوس طبع
• شمارهٔ ۸ — ای فلان سوختی خلایق را
• شمارهٔ ۱۵ — یا رب چه بناست اینکه باشد
• شمارهٔ ۱۴ — کتاب آن کس که از کس عاریت جست
• شمارهٔ ۱۷ — نکوئی با بدان کمتر کن اما
• شمارهٔ ۱۶ — خوش آنکو اندرین دیر مخالف
• شمارهٔ ۱۸ — از عوام تیره پر حرص دنیا دور باش
• شمارهٔ ۲۰ — کاتبی کز نقطه‌ای بی‌جا گهش
• شمارهٔ ۲۱ — چو عالم از پی بالا نشستن
• شمارهٔ ۱۹ — بلبلا مشعوف عشق گل مشو
• شمارهٔ ۲۳ — ز حوض ماهیان دزدند ماهی
• شمارهٔ ۲۵ — معنی شیرین و رنگینم به ترکی بیحد است
• شمارهٔ ۲۶ — دلا در دور گردون گوشه ای گیر
• شمارهٔ ۲۹ — ز نظم نکته را نان سلف هست
• شمارهٔ ۲۷ — چو عزت بایدت ترک طمع کن
• شمارهٔ ۲۸ — فانیا گر شادیت باید طمع بگسل ز خلق
• شمارهٔ ۲۲ — سرائی دهر که هر لحظه کاروان دگر
• شمارهٔ ۲۴ — صحبت شاه را چو آتش دان
• شمارهٔ ۳۰ — هر آنکه از همه اشخاص پر مشقت دهر