شمارهٔ ۲۱ امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت اشاره به این دارد که وقتی عالم و دانشمندی به احوال بالا نشستن و مقام‌های بلند می‌پردازد، به جای اینکه به علم خود ببالد، به زیبایی‌های ظاهری و خوشایند دیگران توجه می‌کند. آنچه او را خوشحال می‌کند، در واقع دیدن زیبایی ظاهری دیگران است و نه عمق علم و دانش خود.