شمارهٔ ۶ امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
هر کرا گفتی انیس و ساختی مأیوس طبع
از غمش صد داغ بر جان جفاکش بوده است
انس با هر کس گرفتم سوخت جانم را ز جور
سهو کردم آنکه گفتم انس آتش بوده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساس ناامیدی و درد خود اشاره دارد. او به دوستی‌هایش که به خاطر بی‌وفایی و جفای دیگران به او آسیب زده‌اند، اشاره می‌کند. شاعر متوجه می‌شود که هر چند به دوستی و نزدیکی با دیگران امید داشته، اما در واقع این روابط بیشتر به او آسیب رسانده‌اند و به نوعی تشبیه می‌کند که انس با دیگران مانند آتش است که جانش را می‌سوزاند.