شمارهٔ ۹ امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که جوانمردی و کرامت به فقر و ناتوانی افراد بستگی ندارد. انسان سخاوت‌مند و بخشنده، هرگز از عطا و generosity اش کم نمی‌شود و بخشیدن چیزی به دیگران، موجب نقصان در دارایی‌اش نخواهد شد. به عبارت دیگر، عمل نیک و بخشش نسبت به دیگران، هیچ ضرری به خود انسان نمی‌زند.