شمارهٔ ۵ امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شب تا به سحر همیکنم زاریها
در شدت تنهایی و بیماریها
از هجر فکندیم به دشواریها
ای یار کجا شد آن همه یاریها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیتها از درد و رنجی که در تنهایی و بیماری متحمل میشود سخن میگوید. او شبها را به زاری میگذراند و به یاد یاریهایی که از معشوق خود دریافت کرده، احساس کمبود و دلتنگی میکند. سوال او از یار نشاندهندهی عمق عواطف و انتظار اوست.