رباعیات — دیوان اشعار فارسی امیرعلیشیر نوایی

امیرعلیشیر نوایی / دیوان اشعار فارسی

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۳ — ای از می لعلت همه سر مستی ما
• شمارهٔ ۵ — شب تا به سحر همی‌کنم زاری‌ها
• شمارهٔ ۴ — آمد ز نسیم صبح بوی تو مرا
• شمارهٔ ۶ — جانم بدو لعل جانفزای تو فدا
• شمارهٔ ۲ — از گوشه بام عارضت ماه سما
• شمارهٔ ۱ — ای بیحد و عد هر نفست حمد و ثنا
• شمارهٔ ۷ — تا شد به هوای عشق آن ماه لقا
• شمارهٔ ۱۱ — در غربتم افتاده ز هجران حبیب
• شمارهٔ ۱۰ — آئین طلب ز خود پسندان مطلب
• شمارهٔ ۹ — در بحر سرشکم از نجوب است حباب
• شمارهٔ ۱۵ — در جام بلورین می همچون یاقوت
• شمارهٔ ۸ — از هجر تو کارم اضطراب است امشب
• شمارهٔ ۱۳ — تا کی ستم و محنت هجران کشمت
• شمارهٔ ۱۴ — دل نیست که در زلف پریشان تو نیست
• شمارهٔ ۱۲ — هر لحظه گر از چرخ جفایی رسدت
• شمارهٔ ۱۷ — چشمت که طریق سحر ازو یافت رواج
• شمارهٔ ۲۰ — در عاشقی آن کس که مجرد باشد
• شمارهٔ ۲۱ — تو نامدی و مهر فلک جلوه نمود
• شمارهٔ ۱۸ — ساقی به من غمزده پیش آر قدح
• شمارهٔ ۱۹ — در عشق مباش پیش رندان گستاخ
• شمارهٔ ۲۳ — آمد به چمن قافله باد بهار
• شمارهٔ ۲۲ — آمد به من خسته ز دلبر کاغذ
• شمارهٔ ۱۶ — ضعفم را آن میان چون مو باعث
• شمارهٔ ۲۴ — جانا دستت یکدمم از دوش مبر
• شمارهٔ ۲۵ — ساقی نه ز آب تلخ کز آتش تیز
• شمارهٔ ۲۶ — ساقی بقدح می طربناک انداز
• شمارهٔ ۲۷ — رفتی و بچشمم از تو تابست هنوز
• شمارهٔ ۲۸ — رفتی و دل از غمت فگارست هنوز
• شمارهٔ ۳۰ — دارم ز وجود خود پریشانی و بس
• شمارهٔ ۲۹ — یارم نشد آن بت پریوش هرگز
• شمارهٔ ۳۱ — دیدند یکی قلندر فقراندیش
• شمارهٔ ۳۶ — خواهی که ترا رسد ز درویشان فیض
• شمارهٔ ۳۳ — خواهی که بدت رو ندهد خوشخو باش
• شمارهٔ ۳۷ — ای دل تو مگر که مشک نابست آن خط
• شمارهٔ ۳۴ — هر چیز رسد ز اهل دوران مخروش
• شمارهٔ ۳۸ — ای از تو درون ناتوانم را حظ
• شمارهٔ ۳۹ — در روز جدایی غم دلسوز وداع
• شمارهٔ ۳۵ — خواهی که به خاصگان حق گردی خاص
• شمارهٔ ۳۲ — آنروی که اوج حسن شد جلوه گهش
• شمارهٔ ۴۰ — تا شد بدرون آتش هجران واقع
• شمارهٔ ۴۶ — در دیر مغان مغبچگان چالاک
• شمارهٔ ۴۵ — تا ماند قضا بر سر من افسر عشق
• شمارهٔ ۴۳ — یاران چو کشند در بهاران می صاف
• شمارهٔ ۴۲ — ای قتل مرا کشیده مژگانت صف
• شمارهٔ ۴۱ — ای زاتش سودای تو داغم بر داغ
• شمارهٔ ۴۷ — ای ساقی شنگ ده می آتش رنگ
• شمارهٔ ۴۴ — مهلک بود ای رفیق ایام فراق
• شمارهٔ ۴۸ — در آتش عشق جسم و جانم مه و سال
• شمارهٔ ۵۵ — بر شوخی ازین عشوه گران ای ساقی
• شمارهٔ ۵۴ — در دیر گرت هواست نوشیدن می
• شمارهٔ ۵۲ — از محنت عاشقی به جانم چه کنم؟
• شمارهٔ ۵۰ — تا اندر دل تاب و توانی بودم
• شمارهٔ ۵۱ - تتبع اثیر اخسیکتی — آگاه نگشتم که درین دیر کی‌ام
• شمارهٔ ۵۳ — گر زهر غمم کند هلاک ای ساقی
• شمارهٔ ۴۹ — سر رشته اهل زهد بگسل ای دل
• شمارهٔ ۵۶ — در فصل خزان برگ رزان ای ساقی