شمارهٔ ۳۵ - ازوست فرخی سیستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از کسی درخواست می‌کند که با نگاهی به او لطف کند. او از احساس خوشنودی که ممکن است از این محبت به دست آورد سخن می‌گوید و به این فکر می‌کند که اگر در فراق و خشکی عاطفی‌اش، نعمت عشق و محبت به او برسد، چه تغییراتی در زندگی‌اش رخ خواهد داد.