شمارهٔ ۴ فرخی سیستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس تنهایی و عدم ارتباط عمیق با دیگران است. شاعر اشاره می‌کند که تنها چیزی که برایش وجود دارد، قرآن است که به آن استناد می‌کند. این نشان‌دهنده جستجو و وابستگی او به معنویت است.