شمارهٔ ۲ فرخی سیستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از ناملایمتی‌های فردی صحبت می‌کند که به او unfairly ظلم می‌کند. او به این شخص می‌گوید که از وفا و صداقت هیچ اطلاعی ندارد و وفا برای او ارزشی ندارد. شاعر اشاره می‌کند که وفا در نزد او به اندازه‌ی یک چیز بی‌ارزش به نام "شیر مرغ" است، به نوعی بیانگر ناامیدی از پیدا کردن وفا و صداقت در ارتباطشان است.