رباعیات — دیوان اشعار فرخی سیستانی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ — بگرستم زار پیش آن کام و هوا
- شمارهٔ ۲ — پیوسته همی جفا نمایی تو مرا
- شمارهٔ ۵ — آن مشک سیه که با سمن پیوسته ست
- شمارهٔ ۴ — این مشک سیه که یار را بالینست
- شمارهٔ ۳ — گفتم رخ تو بهار خندان منست
- شمارهٔ ۷ — این کار نگر که از تو امروز مراست
- شمارهٔ ۶ — دانم که دلم به مهر تو خرسندست
- شمارهٔ ۹ — پیوسته مرا همی نمایی بیداد
- شمارهٔ ۱۰ — هر روز کمان گوشه تو بگراید
- شمارهٔ ۸ — غم دیدم از آن کس که مرا می باید
- شمارهٔ ۱۱ — از زلف تو بوی عنبر و بان آید
- شمارهٔ ۱۲ — صد ره گفتم که با من از عهد مخند
- شمارهٔ ۱۳ — گفتم که مرا زغم به سه بوسه بخر
- شمارهٔ ۱۹ — یک خانه بتانند به جای اندر خور
- شمارهٔ ۱۸ — ای گلبن نو رسیده در باغ بهار
- شمارهٔ ۱۷ — گفتم: که بیا وعده دوشینه بیار
- شمارهٔ ۱۶ — ای ساده گل و ساده می و ساده شکر
- شمارهٔ ۲۰ — زلف و خط آن سرو قد سیمین بر
- شمارهٔ ۲۱ — صد بار ز من شنیده بودی کم و بیش
- شمارهٔ ۱۴ — گویند گرفت یار تو یار دگر
- شمارهٔ ۱۵ — چون با یاران خشم کنی جان پدر
- شمارهٔ ۲۳ — یاری بودی سخت بآیین و بسنگ
- شمارهٔ ۲۶ — گر خواسته ای تو از پی خواسته ایم
- شمارهٔ ۲۴ — یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ
- شمارهٔ ۲۷ — آن روز چه بد که با قضا یار شدم
- شمارهٔ ۲۹ — جستم همه ساله ای پسر کام تو من
- شمارهٔ ۲۵ — هر چند که از تو بوسه یابم گه بام
- شمارهٔ ۲۸ — تا در طلب دوست همی بشتابم
- شمارهٔ ۲۲ — تا با تو به صلح گشتم ای مایه جنگ
- شمارهٔ ۳۳ — ای دوست به یک سخن ز من بگریزی
- شمارهٔ ۳۵ — ای دوست تر، از دو دیده و بینایی
- شمارهٔ ۳۱ — خط آوردی رواست بر روی چو ماه
- شمارهٔ ۳۶ — از بهر خدای اگر تویی سرو سرای
- شمارهٔ ۳۲ — با من چو گل شکفته باشی گه گه
- شمارهٔ ۳۰ — گویند که معشوق تو زشتست و سیاه
- شمارهٔ ۳۴ — ای دوست مرا دید همی نتوانی