شمارهٔ ۳۴ فرخی سیستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به دوستش می‌گوید که چرا بدون دلیل از او دوری می‌کنی و نمی‌توانی او را ببینی. او تاکید می‌کند که هیچ جرم و گناهی از او سر نزده است و از برخورد دوستش شگفت‌زده است. در نهایت، شاعر به او می‌گوید که این رفتار شبیه به ترس از نیش حیوانی است و از او خواستار نزدیکی و صمیمیت بیشتر است.